CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA KANARKÓW KSZTAŁTNYCH


Ten dział poświęcony został ciekawostkom ze świata kanarków kształtnych. Zaprezentowane w nim są/będą np. rasy, które nie zostały jeszcze uznane oficjalnie przez C.O.M. a w zasadzie przez O.M.J.
Nie wszystkie z nich uznane zostaną, a przyczyn takiego stanu rzeczy może być conajmniej kilka.
Trochę miejsca poświęcone zostanie jednocześnie hodowcom, publikacjom i ciekawym zdarzeniom z ptasiego świata.
Jakim ?
Zapewne czas pokaże.


Jorkszyr - dżentelmen z Anglii

W roku 1894 w Anglii w chrabstwie Yorkshire powstało stowarzyszenie pod nazwą Yorkshire Canary Club (YCC). Celem stowarzyszenia było i jest do chwili obecnej wspieranie hodowli i popularyzacja kanarków rasy jorkszyr.
Tekst alternatywny Prawdziwy dom tej rasy nadal znajduje się w West Yorkshire, ale z entuzjazmem i dumą hoduje się ją również na całym świecie.
Kanarek z Yorkshire jest uważany za jedną z największych i najstarszych ras kanarków kształtnych (ozdobnych). W Anglii nadal jest jedną z najliczniej prezentowanych ras pokazywanych na wielu wystawach specjalistycznych. Szacuje się, że jest to do 1000 ptaków na jedną wystawę.
Tekst alternatywny Kanarek z Yorkshire został określony jako „Gentleman of the Bird Fancy”.
Dlaczego ptak został tak właśnie nazwany ?
Dlatego, że ma postawę i wygląd dżentelmena.
Tekst alternatywny
A jak powstał yorkszyr ?

Zaangażowanych w jego powstanie było kilku brytyjskich hodowców. Podobno użyli dużego lankeszera i jednego z pierwszych garbusów (bossu), które przywiezione zostały do Anglii. Próby rozpoczęły się około roku 1870, chociaż już 50 lat wcześniej w Bradford pracownicy fabryk wełny wyhodowali „kanarka długiego, cienkiego i wyprostowanego”.
Tekst alternatywny Oczywiście pierwsze egzemplarze musiały się od siebie różnić, jedne były bardziej podobne do lankeszera, inne do garbusa. Z czasem udało się ujednolicić wygląd ptaków, znacznie się jednak różniły od dzisiejszego wzorca jorkszyra. Ptaki były szczupłe i miały małą głowę. Mówi się, że pierwsze jorkszyry były tak długie i smukłe jak papieros, że mogły prześlizgnąć się przez obrączkę i chociaż dziś jest to uważane za coś w rodzaju mitu, wskazuje to, że pierwsze ptaki musiały być rzeczywiście bardzo smukłe.
Tekst alternatywny Około roku 1940 wprowadzono do kojarzenia kanarki rasy norwik i był to bardzo ważny etap w „wyprodukowaniu” dzisiejszego wyglądu jorkszyra.
W roku 1962 model jorkszyra narysował pan S.R. Golding z Middlesex w Anglii, w 1994 roku zmodernizował go p. Roberts.
W wyglądzie ptaka uzyskano pionową, wyprostowaną pozycję, dużą okrągłą głowę i krępą szyję oraz szerokie ramiona zwężające się w dół do smukłej talii.
Tym samym ptak nabrał elegancji i "mocy", które czynią go niekwestionowanym „dżentelmenem” wśród kanarków ozdobnych.

W artykule wykorzystano materiały ze strony internetowej YCC.


Historia lizarda wg angielskiego CLA

Dziki Kanarek został po raz pierwszy sprowadzony do Europy około 500 lat temu, ale dopiero w XVIII wieku podjęto poważne próby opracowania jego odmian.
Powszechnie uważa się, że lizard został sprowadzony do Wielkiej Brytanii przez uchodźców hugenotów, uciekających przed prześladowaniami religijnymi we Francji i krajach niżej położonych, chociaż istnieją tylko poszlakowe dowody na poparcie tej teorii.
Tekst alternatywny
Wcześniejsza działalność hodowców nie jest udokumentowana. Niemniej w angielskich czasopismach z 1742 r. są artykuły o kanarkach z ciemnymi skrzydłami i ogonem oraz „plamką na głowie, które hodowcy nazywają czapką”.
Są to główne cechy, których niejako właścicielem jest kanarek znany obecnie jako lizard.
Anglicy nazwali go jaszczurką, gdyż upierzenie, a raczej łuskowaty charakter upierzenia był podobny do jednego z gatunków jaszczurki. Nie wiadomo, czy cechy, które doprowadziły do powstania unikatowego wzoru piór lizarda, są wynikiem jednej lub więcej mutacji oryginalnego dzikiego stada, czy też potomstwa płodnej hybrydy.
Tekst alternatywny Pewne jest jednak to, że na początku XIX wieku lizard został udoskonalony, jednocześnie powstały w Anglii stowarzyszenia wspierające hodowle i wystawy tej rasy.
Najstarszy znany artykuł, w którym posłużono się nazwą „jaszczurka” zawarty został w The British Aviary and Bird Breeders Companion (1825 r.) gdzie napisano: ptaki mają czystą żółtą czapkę, ich plecy i piersi pokryte są zielenią i czernią, przypominając kolorem tego małego, pełzającego stwora ( jaszczurki), od którego wywodzą swoją nazwę”.
Pierwsza ilustracja kanarka jaszczurki przedstawiona została prawdopodobnie w Londyn Illustrated News z 12 grudnia 1846 r., Wygląd ptaka tam narysowany nie zmienił się praktycznie do dnia dzisiejszego.
Tekst alternatywny W związku z tym należałoby stwierdzić, że Lizard jest najstarszą odmianą kanarków kształtnych (ozdobnych – taka nazwa zaproponowana onegdaj przez prof. Marka Łabaja byłaby znacznie lepsza).
W Anglii istnieje stowarzyszenie pod nazwą The Lizard Canary Association of Great Britain, będące następcą wcześniej działającej organizacji - The Lancashire and Lizard Canary Fanciers Association, którego członkowie specjalizują się w hodowli lizardów. Statutowo stowarzyszenie ma obowiązek chronić i propagować lizarda, co zresztą z powodzeniem realizuje.

W artykule zamieszczony został rysunek lizarda, który zdobył pierwszą nagrodę na wystawie w Crystal Palace Show w 1875 r. opublikowany w ówczesnej prasie angielskiej.

Na koniec ciekawostka odnosząca się do sformułowania "kanarki kształtne".

Nasz Klub jednego roku poprosił proboszcza łaziskiej parafii aby w ogłoszeniach do parafian podczas niedzielnej mszy uwzględnił wystawę kanarków kształtnych, akurat odbywających się w Łaziskach Górnych. Proboszcz spełnił nasze życzenie, nie omieszkał jednak zadać pytania: "skoro mowa o kanarkach kształtnych to jakie to są te kanarki niekształtne ?"
Może więc czas posłuchać profesora i zmienić nazwę tej gałęzi kanarczarstwa na OZDOBNE ?



Czapka - lizard

Jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech lizarda (oprócz wzoru upierzenia) jest czapka.
Pióra czapki, w przeciwieństwie do ciała, skrzydeł i ogona powinny być wolne od innych kolorów.
Czapka powinna mieć kształt eliptyczny, zaczynający się od dzioba, rozciągający się nad okiem i kończący się gładką krzywizną z tyłu głowy.
Idealna, pełna, jednokolorowa czapka nie jest wcale tak częsta jak mogłoby się wydawać, u wielu ptaków posiada ona ciemne pióra, co powoduje konieczność rozróżniania a tym samym klasyfikacji ptaków ze względu na rodzaj czapki.
Jakież to rodzaje czapek występują u lizardów ?

Tekst alternatywny
1. Czapka pełna, jednokolorowa, całkowicie wolna od ciemnych piór, mająca idealnie zarysowane krawędzie. oczywiście w kształcie eliptycznym, zaczynającym się od dzioba, rozciągającym się nad okiem i kończącym się gładką krzywizną z tyłu głowy.
2. Lizard bez czapki, gdzie głowa i szyja są wolne od jakichkolwiek śladów czapki.
3. Prawie pełna czapka ze wszystkimi dobrami dotyczącymi jej kształtu, ale zawierająca ciemne piórko lub pióra, które pokrywają powierzchnię nie przekraczającą 1/10 całkowitej powierzchni czapki.
4. Czapka jednokolorowa, wolna od ciemnych piór, niemniej zbyt mała, bez niezbędnej krzywizny z tyłu głowy.
5. Czapka jednokolorowa, jednak wystająca zbyt głęboko z tyłu szyi. To bardzo poważny błąd, trudny do wyeliminowania.
6. Czapka jednokolorowa, nie mająca jednak eliptycznego kształtu. Czapka wystająca poniżej oka, czy też poniżej dzioba. Jest to na tyle poważna wada, że ptaków z taką czapką nie należy wykorzystywać w programie hodowlanym.
7. Czapka o dobrym, eliptycznym kształcie, mająca wtrącenia (mniejsze lub większe) ciemnych piór, rozmieszczone w różnych miejscach czapki.

Materiały do artykułu zaczerpnięte zostały z angielskiego stowarzyszenia: The Lizard Canary Association of Great Britain.


Historia powstania miniatury hiszpańskiej

W 1931 r. założona została organizacja „La Unión de Canaricultores de Barcelona” , najstarsza z hiszpańskich organizacji ornitologicznych. Tworzyła je grupa członków założycieli, których zamiarem (między innymi) była chęć stworzenia rasy kanarka kształtnego innej od wszystkich istniejących w tamtym czasie. Tekst alternatywny Taki był pomysł katalońskich hodowców, którzy zdefiniowali podstawy, określające różnice nowego kanarka z innymi znanymi rasami. Dwie z założonych różnic, mających cechować nowego kanarka to: wielkość 11 cm (najmniejsza ze wszystkich znanych wtedy kanarków) i bardzo cienka struktura ciała.
Tekst alternatywny Ptak miał być dumą Katalonii.
Po nakreśleniu i przyjęciu wstępnego standardu, hodowcy „La Unión de Canaricultores de Barcelona” rozpoczęli zmniejszanie wielkości, a raczej długości ptaka. Należy pamiętać, że w tamtych latach kolorowe kanarki nie były tak duże jak dzisiaj i że wybierając do krzyżowania najmniejsze okazy, można było uzyskać małe ptaki. Hodowcy uciekali się również do krzyżowań z dzikim kanarkiem.
Tekst alternatywny Podczas „Congreso Nacional de Avicultura”, który odbył się w Madrycie w 1948 roku po raz pierwszy zaprezentowano standard i sposób oceny miniatury hiszpańskiej. W lutym 1956 roku podczas IV Kongresu C.I.C. odbywającego się w Barcelonie z okazji 25-lecia powstania organizacji La Union de Canaricultores de Barcelona, nastąpiło uznanie hiszpańskiej rasy.
Tekst alternatywny W dniu 28 stycznia 1961 r. kanarek został uwzględniony w wykazach COM pod nazwą hiszpańską - raza espanola , w Polsce ptak został nazwany - miniatura hiszpańska . Jednak w 1971 r. miniatura hiszpańska została wykreślona przez COM z oficjalnych standardów. Przyczynił się do tego fakt, że miniatura hiszpańska, pomimo nagród przyznawanych w celu zachęcania do hodowli, nie przeżywała chwili wielkiej popularności we własnym kraju, a tym samym się nie rozwijała.
Tekst alternatywny To przyćmiło hiszpańską rasę i podsyciło nieporozumienia wokół rasy, które trwały aż do roku 1976. Właśnie w 1976 roku grupa hodowców miniatury hiszpańskiej z Barcelony zdała sobie sprawę z błędów jakie popełnili, zaniedbując rasę. Hodowcy zrozumieli, że bez wytężonej pracy nad standardem ptaka i bez rygorystycznej selekcji ptaków nie będą mogli wziąć udziału w mistrzostwach świata w ich kraju, a konkretnie w Walencji. Uznali, że byłaby to wielka porażka.
Tekst alternatywny Wtedy przywództwo nad przywróceniem miniatury hiszpańskiej na odpowiedni tor objął J.L. Martà Saiz, i wraz z grupą hodowców, którzy w późniejszych latach założyli „Club Raza Española”, wykonali kawał dobrej roboty, aby zebrać niezbędną dokumentację, aby udowodnić, że wcześniejsze uznanie rasy przez COM było właściwą decyzją. Efekty pracy tej grupy były błyskawiczne. Tekst alternatywny Już następnego roku na mistrzostwach świata w Genui miniatury hiszpańskie były obecne i są obecne do dnia dzisiejszego na imprezach rangi mistrzowskiej.
Z całą odpowiedzialnością można powiedzieć, że miniatura hiszpańska to kataloński kanarek. Specjalistyczny, powstały w celu hodowli i popularyzacji tej rasy kanarków Club del Raza Española jest dumny z faktu, że pierwsza hiszpańska rasa, uzyskana przez selekcję, jest tak popularna w Hiszpanii, Europie i Ameryce Łacińskiej.

Zdjęcia do artykułu pobrano ze stron internetowych włoskich i hiszpańskich hodowców ptaków.


Co nieco o kanarkach kędzierzawych padewskich


1. Historia powstania rasy "kędzierzawy padewski" (padovano)

Około 1700 roku w Holandii powstały pierwsze fryzowane kanarki. Stąd, w tamtym okresie wywodziły się praktycznie wszystkie fryzowane rasy, a zatem także w jakimś stopniu i te, które poprzez różne późniejsze kojarzenia wzięły udział w "wyprodukowaniu" kanarka kędzierzawego padewskiego.
Około 1930 r. w Lombardii dokonano kojarzeń kilku ras kanarków, co doprowadziło do powstania kanarka mediolańskiego białego.
Tekst alternatywny Niestety ten kanarek gdzieś zniknął, widać nie spotkał się z sympatią hodowców. W tym czasie wykonano również kilka innych krzyżowań, w celu stworzenia kanarków fryzowanych z koronką.
Pierwszym we Włoszech, który wykonał te krzyżowania, był hodowca Zanovello z Padwy. Z tej pracy powstał kanarek nazwany kędzierzawym padewskim. Nazwa ptaka wzięła się z nazwy miejscowości w której kanarek powstał.
Niektórzy hodowcy twierdzą, że padewski powstał z kojarzenia kanarków kędzierzawych mediolańskich białych z kanarkami angielskimi (lankeszer, krested, norwik). Niestety, Zanovello nigdy nie ujawnił drogi powstania swojego kanarka, ani nie wspomniał o tym w testamencie.
Tekst alternatywny Można domniemywać, że powstanie Padewskiego kanarka odbyło się zgodnie z następującym procesem: najpierw skojarzono samca lankeszera z kędzierzawym mediolańskim białym, aby wprowadzić koronkę do rasy. Z tego kojarzenia powstało około 50% potomstwa z koronką, które jednak miało wadę, przekazaną przez lankeszera. Wada polegała na tym, że koronka była tylko z przodu głowy. Wtedy postanowiono wprowadzić inną rasę angielską do hodowli. Posłużono się krestedem. Przypuszczalnie wykonane połączenia były następujące: uzyskane potomstwo z koronkami z krycia kędzierzawego mediolańskiego białego x lankeszer zostały skojarzone z krestedami z Tekst alternatywny gładką głową, zaś krestedy z koronką skojarzono z ptakami z gładką głową. Pierwsze lata popularyzacji tej rasy były bardzo trudne, ponieważ gładka głowa padewskiego nie została odpowiednio ustabilizowana. Niektórzy starzy hodowcy twierdzą, że do selekcji padewskiego został wykorzystany kanarek „Picard”, ale w tej chwili nie znamy żadnego autora, który potwierdziłby lub zaprzeczył tej teorii. Pikard (pochodzący z Pikardii: francuskiego regionu na granicy z Holandią) był kanarkiem o znacznie bardziej ubogim upierzeniu, szorstkim, silnym, żywym, wyprostowanym. Był to kędzierzawy kanarek, używany do wzmocnienia odmian innych kanarków. Niestety ten kanarek został zapomniany i powoli zniknął.
We Włoszech stało się to około 1960 r.

2. Kanarek kędzierzawy padewski – rejestracja rasy

W 1960 r. Ustalono istotne cechy nowej rasy i na Ornitologicznych Mistrzostwach Świata w Roterdamie, poproszono COM o uznanie nowej rasy. Uznanie to miało jednak miejsce dopiero w 1974 roku podczas Mistrzostw Świata w Antibes. Problemy kanarka padewskiego nie zostały jednak jeszcze zakończone, ponieważ uznany został tylko kanarek z koronką, a z gładką głową już nie. Tekst alternatywny W 1976 r. Komisja Techniczna włoskiej federacji FOI oficjalnie i jednoznacznie sformalizowała cechy rasy, publikując nowe „Kryteria oceny ptaków”. Kędzierzawy padewski z gładką głową został uznany przez COM w 1980 roku, a ostatecznie w 1982 roku COM dopuścił wszystkie kolory w konkursie. W 1999 r. (19 lat po uznaniu kanarka padewskiego przez C.O.M.) dzięki wytężonej akcji włoskiego Clubu Arricciato Padovano podzielono kanarka padewskiego na dwie odrębne klasy wystawowe: z koronką i z gładką głową.

3. Najważniejsza jest głowa !!!

Zarówno w przypadku kanarków gładkich, jak i koroniastych, głowa musi być idealnie okrągła, duża i szeroka. Dlatego należy unikać płaskich i spiczastych głów. Takie ptaki należy eliminować z hodowli. Niezmiernie ważne jest, aby mieć ptaki o doskonałej gładkiej głowie. Bez nich osiąganie jakiejkolwiek poprawy i wyników hodowlanych jest nie możliwe. Tekst alternatywny Gładka głowa musi być duża, z długim i grubym upierzeniem, z wyraźnymi brwiami, częściowo zakrywać oko, sprawiając, że wydaje się mniejsze niż rzeczywiste. Zarówno głowa, jak i szyja muszą być wolne od niewłaściwego zwijania się piór. W szczególności wolna od słynnych „grzebieni” obecnych w okolicy szyi, które u potomstwa mają tendencję do podnoszenia koronki z tyłu głowy lub tworzenia nieestetycznych „rogów”. Jednym zdaniem można powiedzieć, że najważniejsza u padewskiego jest idealnie ukształtowana głowa. Wszystkie inne elementy budowy ptaka są niezmiernie ważne, ale bez ptaków gładkich o idealnej budowie głowy ani rusz.

4. Podsumowanie

Wszystkie pozostałe elementy budowy padewskich są opisane we wzorcu wydanym przez Polską Federację Ornitologiczną, do analizy którego zapraszamy.
Niewątpliwie włoski Club Arricciato Padovano jest bardzo profesjonalnym i wiodącym dla tej rasy kanarków klubem, w którym specjalizacja dotycząca koloru i upierzenia, a przede wszystkim jakości ptaków jest ogromna.
Tekst alternatywny Szkoda, że w Polsce tak mało jest hodowców tych pięknych ptaków. Szkoda, że nie są pokazywane na Pucharach Polski Kanarków Kształtnych w Łaziskach Górnych, a przecież były takie wystawy kilkanaście lat temu, kiedy te ptaki u nas były oceniane i to w klasach dla ptaków gładkogłowych i z koronką.
Mieć trzeba nadzieję, że kanarki kędzierzawe padewskie na łaziskie wystawy wrócą.

Materiały do niniejszego artykułu zaczerpnięto ze strony internetowej https://www.clubarricciatopadovano.com


  1. CIEKAWOSTKI - strona 2
  2. AKTUALNOŚCI - strona 1

Siedziba




Czasopisma










Handel














Stowarzyszenia PFO






































Wszelkie prawa zastrzeżone © 2015. Zaprojektowane przez Mateusza Zygadło
Strona wykorzystuje pliki cookies. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia przeglądarki.